NSI-189 w ewidencji pracowni: wolna zasada, sól fosforanowa i masa molowa

Nazwa NSI-189 funkcjonuje w katalogach dostawców odczynników w dwóch odrębnych postaciach, którym przypisano różne numery rejestrowe. Wolnej zasadzie odpowiada numer CAS 1270138-40-3, natomiast soli fosforanowej numer CAS 1270138-41-4. Dla pracowni nie jest to niuans nomenklaturowy: obie postaci różnią się masą molową, a więc każda naważka i każde przeliczenie stężenia roztworu podstawowego wypadnie inaczej w zależności od tego, który materiał rzeczywiście stoi na półce.

Z tego powodu pierwszą czynnością po rozpakowaniu przesyłki nie jest przygotowanie roztworu, lecz zestawienie trzech zapisów obok siebie: nazwy z etykiety pojemnika, numeru rejestrowego ze świadectwa jakości partii oraz pozycji w wewnętrznym rejestrze odczynników. Rozbieżność w którymkolwiek z tych trzech miejsc wstrzymuje pracę z materiałem do czasu wyjaśnienia z dostawcą.

Numer CAS — wolna zasada

1270138-40-3

Wzór sumaryczny — wolna zasada

C₂₂H₃₀N₄O

Masa molowa — wolna zasada

około 366,5 g/mol

Numer CAS — sól fosforanowa

1270138-41-4

Wzór sumaryczny — sól fosforanowa

C₂₂H₃₃N₄O₅P

Masa molowa — sól fosforanowa

około 464,5 g/mol

Szkielet strukturalny

układ pirydynowy z mostkiem ketonowym łączącym go z fragmentem benzylopiperazynowym; obecność azotów zasadowych tłumaczy łatwość tworzenia soli

Nazwy katalogowe

NSI-189 free base, NSI-189 phosphate, fosforan NSI-189

Przeliczenie między postaciami

stosunek mas molowych obu postaci wynosi około 1,27, więc naważka soli daje mniej moli zasady niż ta sama masa materiału w postaci wolnej

Czym potwierdza się tożsamość partii

Rutynowym narzędziem pozostaje chromatografia cieczowa z detekcją spektrofotometryczną. Kryterium nie jest jednak sama liczba odczytana z chromatogramu, lecz zgodność czasu retencji próbki z retencją wzorca odniesienia zmierzoną w tej samej sekwencji, na tej samej kolumnie i przy tym samym składzie fazy ruchomej. Wartości bezwzględnych nie przenosi się między pracowniami, ponieważ zmiana wypełnienia kolumny lub temperatury termostatu przesuwa je w sposób nieprzewidywalny.

Uzupełnieniem jest sprzężenie chromatografii ze spektrometrią mas. Sprawdza się wtedy, czy zarejestrowany jon pseudomolekularny odpowiada masie monoizotopowej policzonej ze wzoru sumarycznego, a rozkład izotopowy zgadza się z składem pierwiastkowym. Spektroskopia magnetycznego rezonansu jądrowego rozstrzyga o szkielecie: porównuje się liczbę sygnałów, ich krotność i całkowanie z widmem wzorca zarejestrowanym w tym samym rozpuszczalniku, a nie z wartościami zapamiętanymi z literatury.

Partia opisana jako sól wymaga osobnego potwierdzenia przeciwjonu. Zawartość reszty fosforanowej określa się chromatografią jonową albo oznaczeniem fosforu, a wynik zestawia ze stężeniem części organicznej. Stosunek molowy odbiegający od deklarowanego oznacza mieszaninę postaci lub niepełne wytrącenie soli.

Zanieczyszczenia charakterystyczne dla tej klasy materiału

Pierwszą grupą są pozostałości rozpuszczalników z ostatniego etapu oczyszczania, oznaczane techniką fazy nadpowierzchniowej sprzężonej z chromatografią gazową i klasyfikowane według przyjętego w pracowni podziału na klasy toksykologiczne. Drugą jest woda, oznaczana miareczkowaniem Karla Fischera — przy materiałach zasadowych bywa ona składnikiem sieci krystalicznej, a nie tylko wilgocią powierzchniową.

Trzecią grupę stanowią substancje pokrewne: produkty niepełnego przereagowania oraz związki różniące się położeniem podstawnika, które mają tę samą masę i rozdzielają się wyłącznie chromatograficznie. Czwartą — pozostałość po prażeniu i ślady metali, które dla materiałów otrzymywanych z udziałem katalizatorów metalicznych bywają osobną pozycją specyfikacji.

Warunki przechowywania i obsługi

Pojemnik trzyma się szczelnie zamknięty, w miejscu chłodnym, suchym i osłoniętym od światła, a temperaturę przechowywania przyjmuje się taką, jaką podaje specyfikacja konkretnego dostawcy. Największe straty jakościowe powstają nie w magazynie, lecz przy powtarzanym wyjmowaniu chłodnego pojemnika do ciepłego pomieszczenia: na zimnym proszku skrapla się wtedy wilgoć z powietrza. Rozwiązaniem jest wyrównanie temperatury opakowania przed otwarciem oraz podział partii na alikwoty jednorazowego użytku bezpośrednio po pierwszym otwarciu.

Przeliczenie stężenia przy zmianie postaci materiału

Kiedy pracownia przechodzi z jednej postaci na drugą, ponieważ zmieniła się dostępność katalogowa, nie wystarczy powtórzyć poprzedniej naważki. Liczność moli przelicza się przez masy molowe obu postaci, a wynik zapisuje w protokole razem z założeniem o czystości przyjętym ze świadectwa. Pominięcie tego kroku daje roztwór o stężeniu niższym o kilkanaście procent — rozbieżność na tyle małą, żeby przejść niezauważona w pojedynczym pomiarze, i na tyle dużą, żeby rozstroić całą serię porównawczą prowadzoną przez kilka tygodni. Zobacz również odczynnik laboratoryjny tej klasy: CDP cholina ≥ 99%, 1000mg.

Drugim założeniem, które należy zapisać jawnie, jest sposób uwzględnienia wody i pozostałości rozpuszczalników. Część pracowni liczy stężenie wobec masy naważki, część wobec masy przeliczonej na substancję bezwodną i wolną od lotnych pozostałości. Obie konwencje są poprawne, natomiast mieszanie ich w obrębie jednego projektu prowadzi do rozbieżności, których później nie da się wyjaśnić z samych zapisów liczbowych.

Konwencję zapisuje się raz, na początku projektu, i powtarza w nagłówku każdego arkusza pomiarowego. Koszt tej adnotacji jest zerowy, a bez niej po roku nikt nie odtworzy, które liczby odnoszą się do materiału ważonego, a które do przeliczonego. Zobacz również pozycja katalogowa odczynnika: Sildenafil / Cytrynian Sildenafilu / VIAGRA / Czys.

Zapisy, które muszą zostać w aktach partii

Komplet obejmuje świadectwo jakości z numerem partii, kartę charakterystyki w aktualnej wersji, datę przyjęcia, datę pierwszego otwarcia pojemnika oraz nazwisko osoby odpowiedzialnej za wpis. Do tego dochodzi rejestr rozchodu z naważkami i termin ponownej kontroli. Akta partii bez daty pierwszego otwarcia są niekompletne, ponieważ to od tej daty liczy się większość okresów ważności deklarowanych przez wytwórców materiałów higroskopijnych.

Pokrewne odczynniki laboratoryjne

• Sildenafil / Cytrynian Sildenafilu / VIAGRA / Czystość ≥ 99% 1000mg.
• CDP cholina ≥ 99%, 1000mg
• Sunifiram, pure chemical ≥ 99%. 1000mg.
• IDRA-21, purity ≥ 99% 1000mg

Badania indeksowane w PubMed

Badania na zwierzętach i in vitro indeksowane w bazie PubMed; strona nie zawiera wskazówek dotyczących stosowania u ludzi.

• Tajiri N NSI-189, a small molecule with neurogenic properties, exerts behavioral, and neurostructural benefits in stroke rats 2017, Journal of cellular physiology. PMID 28181668
• Allen BD Remediation of Radiation-Induced Cognitive Dysfunction through Oral Administration of the Neuroprotective Compound NSI-189 2018, Radiation research. PMID 29351056
• Liu Y Enhancement of synaptic plasticity and reversal of impairments in motor and cognitive functions in a mouse model of Angelman Syndrome by a small neurogenic molecule, NSI-189 2019, Neuropharmacology. PMID 30408487
• Jolivalt CG Amelioration of Both Central and Peripheral Neuropathy in Mouse Models of Type 1 and Type 2 Diabetes by the Neurogenic Molecule NSI-189 2019, Diabetes. PMID 31492662